Opis
Dwanaście polonezów na fortepian to wyjątkowa pozycja w literaturze klawiszowej osiemnastego wieku.
Wilhelm Friedemann Bach, uchodzący za najbardziej utalentowanego z synów lipskiego kantora, wzniósł w nich ten polski taniec narodowy na prawdziwy szczyt wyrazu artystycznego. Dzieła te cieszyły się ogromną popularnością już za życia kompozytora i stanowiły ważny krok w kierunku nowej estetyki pełnej emocjonalnego napięcia oraz czułości.
Konstrukcja całego cyklu jest bardzo przemyślana, ponieważ W. F. Bach zestawia utwory parami w tonacji durowej oraz odpowiadającej jej tonacji molowej, wspinając się krok po kroku po kolejnych stopniach skali.
